~`TO MY BELOVED FREN THERE`~
Friday
"PERTEMUAN SEBUAH PERSAHABATAN"
~~cerita bermula apabila kami ditakdirkan bekerja di satu tempat yg sama. "ki____ cake and cafe" (xsure full name)..
"ello, boleh cakap sama tulip (panggiln mgntikan karektor sebenar). ini tauke dpd itu kedai kek yg die mintak kija itu. mau panggil mai dtg keje sni esok. jam 9pg. gaji bulan kasi rm 490. amacam adik, mau ka?"kate aunty yg ambil ku bekerje dlu.. esoknya jam 9pg, tulip dah pun terpacak kat kedai tu dlm keadaan yg takut2, yela first time kn keje..hukhukhuk.. "u tulip ka?, kija sni manyak sng, u buat cashier than tlg aunty jg kedai je, t aunty ajr lu sikit2 la. lama2 nnt mst pandai". dlm hatiku berkate, huh nasib baik tauke cam baik jer. setelah bape jam bekerje, ade pelanggan mintak plate kicik tok letak cake die. "tulip!, lu pg atas amik itu plate. ada customer mau."."kat mane aunty plate tu". "lu pg je ats, ty same kak atau itu bdk laki. die tau mana plate tu". "ok aunty!".
tulip pun naik ke ats. org pertame yg die nmpk time tu kak nor tp kak nor bz mengelap pinggan jd die soh bdk boy (fren in mind, called his name as mr. cherish in dis story). "mr.! tlg bdk ni amik plate kat ner. ko tunjuk kn kat die". "ok, kak nor!"said mr.cherish.
bermulanya....
~~"eheem,ehem..awk ni bdk baru ae? awk nie kawan emilia ak? awk nie sedare amy ae?"... dlm hatiku berkate "ala mamat nie! bnyak plak ty soalan kat aku. bertalu2.cmne nk jawab!cover cool la..xmau jwb!".hehehe..tulip sbnrye gugup bile de laki dekat ngan die, sbb tu die xblh nk jwb or bhdapan ngan guy. jawapan yg tulip bg kat mamat yg bnyk pertyaan tu "ntah!,xth. ntah! xth ler tuh!. ntah! agaknyer kot".. bukan tulip xnk jwab tp...ishk..bru knl. mst dalam ati mamat tu kate "eleh budak nie, sombongnyer.bisu ker ape?!"..haha, actually, thats word came out from his mouth. his sound to me!..oh god!
hari2 yg mendatang...
~~setelah terjadinye kejadian pertyaan yg bertalu tetapi tidak dijawab, kami mula berkawan. mr.cerish nie sbnrnye xth dok diam. die suke la menyakat kami2 gurl yg bekerje dlm kedai tu. bahana die tu guy kumbng sorg je yg de dlm kedai tu selain yg lain2 tu laki cino. paling die suke buat "kring, kring, kring....."...tulip berlaki mndapatkan telefon yg sedang meneran bunyi tu..."huh! semput aku.kcu jerk org nk relax2 jap!"...ehem,ehem..."ello, kedai ki_____, nk ckp ngan sape?"."hehehe, tulip! nie mr.cherish r!".. dalam hati aku kate "cis! bdk nie!". "oit!memain tipon r, ingtkan sape td.dengki r owg r die nie.."... mr. said "hahaha, padam muke! ala tulip, jgn la marah. bosan r, owg xth nk wat pe..sbb tu owg kacau awk!"...selalu r jd cmni bile tulip n mr. kne shift malam.hehehe...(',")..
suatu hari....
****to be cont....
"ello, boleh cakap sama tulip (panggiln mgntikan karektor sebenar). ini tauke dpd itu kedai kek yg die mintak kija itu. mau panggil mai dtg keje sni esok. jam 9pg. gaji bulan kasi rm 490. amacam adik, mau ka?"kate aunty yg ambil ku bekerje dlu.. esoknya jam 9pg, tulip dah pun terpacak kat kedai tu dlm keadaan yg takut2, yela first time kn keje..hukhukhuk.. "u tulip ka?, kija sni manyak sng, u buat cashier than tlg aunty jg kedai je, t aunty ajr lu sikit2 la. lama2 nnt mst pandai". dlm hatiku berkate, huh nasib baik tauke cam baik jer. setelah bape jam bekerje, ade pelanggan mintak plate kicik tok letak cake die. "tulip!, lu pg atas amik itu plate. ada customer mau."."kat mane aunty plate tu". "lu pg je ats, ty same kak atau itu bdk laki. die tau mana plate tu". "ok aunty!".
tulip pun naik ke ats. org pertame yg die nmpk time tu kak nor tp kak nor bz mengelap pinggan jd die soh bdk boy (fren in mind, called his name as mr. cherish in dis story). "mr.! tlg bdk ni amik plate kat ner. ko tunjuk kn kat die". "ok, kak nor!"said mr.cherish.
bermulanya....
~~"eheem,ehem..awk ni bdk baru ae? awk nie kawan emilia ak? awk nie sedare amy ae?"... dlm hatiku berkate "ala mamat nie! bnyak plak ty soalan kat aku. bertalu2.cmne nk jawab!cover cool la..xmau jwb!".hehehe..tulip sbnrye gugup bile de laki dekat ngan die, sbb tu die xblh nk jwb or bhdapan ngan guy. jawapan yg tulip bg kat mamat yg bnyk pertyaan tu "ntah!,xth. ntah! xth ler tuh!. ntah! agaknyer kot".. bukan tulip xnk jwab tp...ishk..bru knl. mst dalam ati mamat tu kate "eleh budak nie, sombongnyer.bisu ker ape?!"..haha, actually, thats word came out from his mouth. his sound to me!..oh god!
hari2 yg mendatang...
~~setelah terjadinye kejadian pertyaan yg bertalu tetapi tidak dijawab, kami mula berkawan. mr.cerish nie sbnrnye xth dok diam. die suke la menyakat kami2 gurl yg bekerje dlm kedai tu. bahana die tu guy kumbng sorg je yg de dlm kedai tu selain yg lain2 tu laki cino. paling die suke buat "kring, kring, kring....."...tulip berlaki mndapatkan telefon yg sedang meneran bunyi tu..."huh! semput aku.kcu jerk org nk relax2 jap!"...ehem,ehem..."ello, kedai ki_____, nk ckp ngan sape?"."hehehe, tulip! nie mr.cherish r!".. dalam hati aku kate "cis! bdk nie!". "oit!memain tipon r, ingtkan sape td.dengki r owg r die nie.."... mr. said "hahaha, padam muke! ala tulip, jgn la marah. bosan r, owg xth nk wat pe..sbb tu owg kacau awk!"...selalu r jd cmni bile tulip n mr. kne shift malam.hehehe...(',")..
suatu hari....
****to be cont....
Thursday
"TATKALA HATI SEORANG TEMAN TERDETIK"
~~~arini hatiku terdetik ingin membuka fb and blogger milik kawan baik ku..yg bernama
S-----N yg ku panggil --. tertera "falling down" di pagenya. apakah maksudnya itu?.. ingin sekali ku bertanya mengapa, kenapa teman..tetapi ku tak berdaya. i said to my self.."plz dear, dunt ever embrsd ur self. enuf to this point, u get hurt so long and u never ever luahkannya". aku tak tahu sape yg die maksudkan dlm penyataan dia, ttp wlaupun sape org yg die mksudkn ku ingin mengetahuinye. all about friendship! sharing, sacrfy, honest, luv..etc. tika teringtkn dirinya ku sering dihantui oleh monolog peristiwa lepas. tu lah mengapa ku menamakan blog ini "RememBering"..mengingati kisah lepas, kawan, masa riang and duka, pengorbanan, rase syg..akan membuatkan kite lebih menghargai seseorg, masa, yg mbawe erti yg tak terbilang. mesti mengelirukan pembace jika membace peryataanku, maaf yea. tiada mulanya, masakan ade penghujungnya kan?.. akan ku kisahkan "pertemuan sebuah persahabatan, berakhirkan penyepian" dalam blog ini agar pembaca dapat mengerti apakah nilai sebuah kasih seorg teman yg tak pernah berputus asa membuat yg terbaik dalam menjaga sebuah ikatan 'kawan'...~~
Subscribe to:
Posts (Atom)
